500 podstawowych zwrotów po hiszpańsku

Wybraliśmy 500 zwrotów na pierwszy miesiąc w Hiszpanii i ułożyliśmy je według sytuacji, które składają się na zwykły dzień: 18 tabel, od pierwszego Hola. po powiedzenie koledze, co naprawdę myślisz. Podział jest prosty: 210 zwrotów na przetrwanie, 154 w podróży i 136 w pracy. Piszemy to dla Polaka, który leci do Hiszpanii do pracy, na studia albo na stałe, a więc dla kogoś, kto startuje z lepszej pozycji, niż mu się wydaje. Polski i hiszpański chowają osobę w końcówce czasownika, więc Tengo hambre. brzmi dla Ciebie zwyczajnie od pierwszego dnia, kiedy Anglik musi się nauczyć, że zaimek wolno zostawić w domu. Każdy wiersz to zdanie, które dorosły człowiek mówi na głos, napisane i sprawdzone przez nas w ramach kolekcji Vocabcord 500. Gramatyki tu nie ma: ¿Me trae la cuenta, por favor? przynosi rachunek niezależnie od tego, czy wiesz, dlaczego czasownik kończy się właśnie tak.

Jak czytać tabele

Każda tabela ma trzy kolumny: hiszpański, polski i uwagę. Uwagi są napisane po polsku od zera, a nie przełożone z angielskiej wersji: tam, gdzie angielski czytelnik potrzebuje wyjaśnienia, bo w jego języku czegoś nie ma, Ty często masz to samo co Hiszpan, więc uwaga mówi krótko i zajmuje się tym, co naprawdę się różni. Uwagi ma 116 z 500 wierszy; reszta ich nie potrzebuje. Tam też siedzą pułapki, warianty latynoamerykańskie i te miejsca, w których polski nawyk prowadzi na manowce.

Rejestr: tabele z przetrwania i podróży zwracają się do nieznajomych przez usted, bo to bezpieczny start. Tabele z pracy stoją na tú, bo tak mówi większość hiszpańskich biur od pierwszego dnia. Wariant: podstawą jest hiszpański z Hiszpanii, a tam, gdzie codzienne użycie się rozjeżdża, podajemy słowo z Ameryki Łacińskiej w tekście.

Te 500 zwrotów żyje na razie na stronie i nie jest jeszcze paczką w aplikacji. Vocabcord odtwarza przy każdym podłączeniu ładowarki hasła ze swoich paczek słownictwa; dlaczego akurat jedno hasło, opisaliśmy w one word per charge (po angielsku). Na papier: użyj drukowania z przeglądarki, każda sekcja ma własny nagłówek. Są też gotowe pliki, PDF i CSV, na dziś z kolumną angielską zamiast polskiej.

Dwa hiszpańskie być: ser i estar

To jest ta ściana. Polski ma jedno być i obsługuje nim wszystko, od zawodu po samopoczucie. Hiszpański rozcina to na dwa czasowniki i wybór między nimi zmienia sens zdania. Zwrot Soy vegetariano. mówi, kim jesteś, a Estoy resfriado. mówi, co się z Tobą dzieje w tym tygodniu. Pomyl je, a zamiast powiedzieć, że jesteś dziś przeziębiony, ogłosisz przeziębienie swoją cechą charakteru.

Ser bierze tożsamość, pochodzenie i cechę, jak w Soy de Polonia. czy Es mi primera vez en España. Ocena rzeczy też idzie przez ser: Es urgente. i Es muy amable. Estar bierze stan i położenie, stąd Estoy cansado., stąd Estoy en prácticas. i stąd Está frío. o zupie, która wystygła.

Szkolna reguła stałe kontra chwilowe pęka przy pierwszym zdaniu o miejscu. Plaża nigdzie się nie wybiera, a i tak mówi się ¿Dónde está la playa? i ¿Dónde está el metro? Położenie zawsze bierze estar, nawet jeśli chodzi o katedrę z dwunastego wieku. Praktyczny test dla polskiego ucha: jeśli da się dopisać w tej chwili albo na razie, to estar. Jeśli pasuje z natury albo w ogóle, to ser. Test nie rozstrzyga wszystkiego i nie udajemy, że rozstrzyga; przez pierwsze tygodnie po prostu zapamiętasz całe zdania z tej strony razem z czasownikiem, który już w nich stoi.

Co przechodzi z polskiego, a co trzeba dołożyć

Zaimek zostaje w domu. No entiendo. i Se ha desmayado. nie mają w sobie ani ja, ani on, dokładnie jak Nie rozumiem i Zemdlał. Anglojęzyczny kurs poświęca na to osobną lekcję, a Ty masz to za darmo. Za darmo masz też rodzaj przy przymiotniku: cansado i cansada działają jak zmęczony i zmęczona, więc nie musisz się uczyć, że przymiotnik w ogóle się zmienia.

Odpada natomiast cała odmiana rzeczownika. Al aeropuerto, por favor. używa tego samego słowa aeropuerto, które stoi w słowniku, kiedy polski żąda na lotnisko. Przyimek robi w hiszpańskim tę robotę, którą u nas robi końcówka. Cena jest taka, że szyk zdania przestaje być dowolny: w polskim można przestawić prawie wszystko, w hiszpańskim kolejność sama niesie informację, kto komu co robi.

Dochodzi tryb łączący. W ¿Me avisa cuando lleguemos? forma lleguemos jest właśnie nim, a polski załatwia to samo zwykłą przyszłością w kiedy dojedziemy albo spójnikiem żeby. Ojalá. zawsze ciągnie za sobą subjuntivo. Na poziomie tej strony nie musisz go umieć budować, bo zdania są gotowe, ale warto wiedzieć, czemu czasownik wygląda dziwnie.

Na koniec czasy przeszłe. Polski dzieli przeszłość aspektem: zrobiłem albo robiłem. Hiszpański dzieli ją tym, czy zdarzenie należy do zamkniętego kawałka czasu, czy sięga teraźniejszości. Llegué el quince de marzo. ma datę, więc jest zamknięte. He perdido el pasaporte. i Se ha ido hace cinco minutos. dotyczą tego, jak wygląda dzisiaj. Po polsku wszystkie trzy są tym samym zgubiłem, przyjechałem, wyszedł, i to jest miejsce, w którym cięcie idzie zupełnie inaczej niż Ci podpowiada intuicja.

Usted i tú tylko z pozoru są Panem i Tobą

Gramatycznie usted zachowuje się jak polskie Pan i Pani: mówi się o rozmówcy w trzeciej osobie, więc Perdone, ¿me puede ayudar? i ¿De dónde es usted? brzmią dla polskiego ucha naturalnie. Tu podobieństwo się kończy.

W Hiszpanii przejście na tú dzieje się o rząd wielkości szybciej niż w Polsce przejście na ty. Rok na Panu i Pani w polskim biurze nikogo nie dziwi. Hiszpanie pytają ¿Nos tuteamos? pierwszego dnia albo Puedes tutearme. od razu przy przedstawianiu, szef włącznie, i sprawa jest zamknięta na zawsze. Polski odruch, żeby przez pół roku asekurować się formą grzecznościową, jest tu tym jednym nawykiem, który warto zostawić na lotnisku: wobec rówieśnika usted brzmi chłodno albo tak, jakbyś wpisywał go do starszego pokolenia.

Usted zostaje tam, gdzie naprawdę jest potrzebny: urzędnik, lekarz, starszy nieznajomy, klient. Dlatego w tabelach z pracy zobaczysz Perdón, ¿puedes repetir? i Perdona por el retraso., a w tabelach ulicznych ich odpowiedniki przez usted. Jeśli nie wiesz, którą formą zacząć, zacznij od usted i czekaj: druga strona przestawi Cię na tú w ciągu dwóch zdań, jeśli ma na to ochotę.

Pierwsze zdanie: powitanie, podziękowanie, przeprosiny

Polskie dzień dobry rozpada się tu na trzy. Buenos días. trwa do obiadu, a obiad w Hiszpanii to okolice drugiej, więc Buenas tardes. o pierwszej jest jeszcze przedwczesne. Buenas noches. mówi się także przy wejściu po zmroku, nie tylko na pożegnanie. Jeśli nie chcesz liczyć godzin, zostaje Buenas., które działa o każdej porze i które usłyszysz w piekarni.

Drugi kłopot jest większy, bo polskie przepraszam obsługuje trzy różne ruchy naraz. Perdón. kiedy kogoś potrącisz. Con permiso. kiedy chcesz się przecisnąć. Lo siento. kiedy wydarzyło się coś przykrego. Polacy sięgają po lo siento stanowczo za często, bo przepraszam wydaje się jednym słowem na wszystko, a lo siento wyraża żal i przy przeciskaniu się w metrze wygląda na przesadę. Perdone que le moleste. otwiera prośbę do obcej osoby, a Vale. to hiszpańskie dobrze, którego w Hiszpanii używa się kilkadziesiąt razy dziennie.

Zestaw ratunkowy na moment, w którym przestajesz rozumieć

Ta tabela stoi na drugim miejscu, bo zaraz po powitaniu następuje moment, w którym przestajesz nadążać. ¿Cómo? to dokładnie polskie Słucham? i jest uprzejmą prośbą o powtórzenie. Anglojęzyczni uczący się sięgają w tym miejscu po ¿qué?, bo wygląda jak what, i wychodzi im szorstko; polskie ucho samo słyszy, że gołe Co? brzmi tak samo szorstko, więc ten odruch masz już ustawiony dobrze.

Más despacio, por favor. powiedziane wcześnie zwalnia całą rozmowę do Twojego tempa i działa lepiej niż proszenie o powtórzenie zdanie po zdaniu. Perdone, mi español no es muy bueno. rozbraja sytuację, zanim się zacznie. A do numerów, adresów i godzin służy ¿Me lo puede escribir?, bo cyfry po hiszpańsku lecą szybciej, niż da się je złapać w pierwszym miesiącu.

W drodze: ulica, autobus, pociąg, taksówka

Jeden wiersz wymaga ostrzeżenia. ¿Dónde puedo coger un taxi? jest w Hiszpanii zdaniem całkowicie zwyczajnym, bo coger to tam codzienny czasownik na branie autobusu, pociągu i taksówki. W Meksyku, Argentynie i sporej części Ameryki Łacińskiej to samo słowo jest wulgarne, więc po drugiej stronie Atlantyku mówi się tomar. To najbardziej praktyczna różnica regionalna na całej stronie.

Wiersz Un billete sencillo, por favor. przypomina o podziale, którego polski nie robi: billete to bilet na przejazd, a wejściówka do muzeum czy na koncert nazywa się entrada. Jedno polskie słowo, dwa hiszpańskie. ¿Me avisa cuando lleguemos? warto powiedzieć kierowcy przy wsiadaniu, a ¿Hay que hacer transbordo? oszczędza kwadrans stania na złym peronie.

Hotel i wynajęte mieszkanie

Piętra liczy się tak samo jak u nas. Na dole jest planta baja, czyli parter, nad nim primera planta, czyli pierwsze piętro, więc El piso está en el tercero. znaczy dokładnie to, co Polak myśli, że znaczy. Amerykanin w tym miejscu myli się o jedno piętro, Ty nie. Uwaga tylko na samo słowo piso: w Hiszpanii to mieszkanie, w Ameryce Łacińskiej podłoga.

Pytanie ¿Cuál es la contraseña del wifi? kryje pułapkę wymowy. Hiszpanie czytają wifi tak, jak się je pisze, mniej więcej łifi, a polska wymowa łaj-faj, wzięta z angielskiego, nie zostanie w recepcji rozpoznana. Ta tabela wychodzi zresztą poza hotele: ¿Hay que dejar fianza? i wiersze o usterkach są tym, czego potrzebuje wynajęte mieszkanie, a większość pierwszych miesięcy spędza się właśnie w wynajętym mieszkaniu.

Hiszpański zegar przy stole

Tu polskie przyzwyczajenia zderzają się najmocniej. W Polsce obiad jada się koło pierwszej, kolacja bywa o szóstej. W Hiszpanii obiad to druga albo trzecia, a Hemos reservado para las nueve. jest zupełnie normalną rezerwacją na kolację, czyli na dwudziestą pierwszą. Polak, który wchodzi do restauracji o siódmej wieczorem, trafia na zamkniętą kuchnię i na obsługę, która właśnie je swoją kolację. Między obiadem a kolacją małe lokale robią przerwę i to nie jest awaria.

Zwrot La carta, por favor. prosi o kartę dań. Słowo menú znaczy w Hiszpanii co innego, bo to zestaw dnia w stałej cenie, i dlatego ¿Tienen menú del día? jest najlepiej wycenionym posiłkiem w kraju. Zwrot Una caña, por favor. zamawia małe lane piwo, domyślne piwo hiszpańskiego baru.

Ze wszystkich zdań w tej tabeli najbardziej zależy nam na Que aproveche. Mówi się to obcym ludziom przy sąsiednim stoliku i odpowiada tym samym, a Polak ma ten odruch już gotowy, bo to po prostu Smacznego; wystarczy podmienić słowa. W angielskim nie ma w tym miejscu gotowej formuły, więc cały zwyczaj trzeba tam poznawać od zera.

Kasa, kolejka i sklep zamknięty po południu

Jeśli masz zapamiętać jedno zdanie z tej tabeli, niech to będzie ¿Quién es el último? Hiszpańska kolejka na targu, w piekarni czy w przychodni nie jest linią: pytasz, kto jest ostatni, zapamiętujesz twarz i stoisz, gdzie chcesz. Polak zna ten mechanizm od podszewki, bo Kto jest ostatni? to pytanie z korytarza przychodni, i wchodzi w hiszpański system bez najmniejszego wysiłku, podczas gdy przybysze z krajów kolejki linijkowej stają w miejscu, gdzie ich zdaniem powinna być linia, i przepuszczają wszystkich.

Zwrot ¿Me cobra, por favor? ściąga uwagę sprzedawcy, kiedy jesteś gotów zapłacić, a ¿A qué hora cierran? przyda się częściej, niż myślisz: wiele mniejszych sklepów zamyka się na kilka godzin po południu i otwiera ponownie do ósmej albo dziewiątej wieczorem. Targowania nie ma w tabeli, bo w hiszpańskich sklepach ceny są stałe.

Liczby, godziny i daty tam, gdzie naprawdę padają

Osobnej tabeli z liczebnikami tu nie ma. Kolumna liczb jest czymś do przeczytania, a liczba w zdaniu czymś do powiedzenia, więc te wiersze wkładają liczby tam, gdzie się pojawiają.

Pół godziny liczy się w drugą stronę niż po polsku. Nasze wpół do czwartej biegnie do przodu, ku godzinie, która dopiero nadejdzie. Son las tres y media. liczy od godziny, która minęła: trzecia i pół. Ten sam moment, przeciwny kierunek, i to jest błąd, który Polak popełnia przez pierwszy miesiąc. Za to Sale a las nueve menos cuarto. działa jak nasze za piętnaście dziewiąta, więc odejmowanie masz gratis.

Wiek bierze czasownik mieć, tak jak po polsku: Tengo treinta y dos años. to mam trzydzieści dwa lata. Anglojęzyczni mówią przez pół roku soy treinta y dos, bo ich język używa tu być; Ty tego błędu nie zrobisz ani razu. Llegué el quince de marzo. ustawia kolejność daty: najpierw dzień, potem miesiąc, i tylko pierwszy dzień miesiąca ma formę porządkową. Ostatnia różnica dotyczy zegara dwudziestoczterogodzinnego: Polak rezerwuje stolik na dwudziestą pierwszą, Hiszpan powie po prostu dziewiąta i doda de la noche, jeśli to naprawdę potrzebne.

Apteka, przychodnia i karta EKUZ

Zacznij od apteki, bo w Hiszpanii to tam leczy się przeziębienie. ¿Dónde hay una farmacia? znajdzie zielony krzyż, a nocny dyżur, farmacia de guardia, wisi wypisany na drzwiach każdej apteki. Estoy resfriado. przy okazji rozbraja fałszywego przyjaciela: constipado znaczy w Hiszpanii przeziębiony i nie ma nic wspólnego z trawieniem.

Trzy wiersze są dla Polaka ważniejsze niż dla kogokolwiek innego. Wiersz Tengo la tarjeta sanitaria europea. to karta EKUZ i przyda się od pierwszego tygodnia, zanim dopnie się meldunek i hiszpańska karta zdrowia. Quiero pedir cita con el médico. prowadzi do centro de salud, czyli do przychodni rejonowej, bo tam siedzi hiszpański lekarz rodzinny. Necesito una baja médica. prosi o zwolnienie: la baja jest jednocześnie nieobecnością i papierem, który zanosisz pracodawcy, dokładnie jak L4. Na ostrym dyżurze pytasz ¿Dónde están las urgencias? Nazw części ciała i słownictwa diagnostycznego tu nie ma i to jest świadome ograniczenie.

Nagły wypadek: 20 zdań, z których powiesz dwa

Dwadzieścia wierszy, bo w prawdziwym wypadku powiesz dwa z nich, a resztę ktoś powie do Ciebie. Numer masz na szczęście ten sam co w domu: 112 działa w całej Hiszpanii i w całej Unii, więc ¿Cuál es el número de emergencias? jest tu głównie po to, żeby zapamiętać, że w Meksyku i dużej części Ameryki Łacińskiej dzwoni się pod 911.

Na komisariacie obowiązuje stała formuła Quiero poner una denuncia., a zgłoszenie kradzieży potrzebne jest ubezpieczycielowi bardziej niż policji, więc po Me han robado la cartera. idziesz przede wszystkim po papier. Déjeme en paz. jest zdaniem, którego życzymy Ci nigdy nie użyć i które i tak chcemy Ci dać.

Telefon, gigabajty i paczka, która nie doszła

Pytanie ¿Cuántos gigas tiene? pokazuje, po co ta tabela istnieje: sklep pisze na szyldzie datos, człowiek za ladą mówi gigas, a rozmówki napisane przed erą smartfona nie mają ani jednego, ani drugiego. ¿Tiene permanencia? to pytanie, które oszczędza miesiące płacenia za nic, bo permanencia jest okresem związania umową, a prepago wyjściem z niego.

Druga połowa tabeli dotyczy budynku, bo tam giną paczki. W Polsce przesyłka ląduje w automacie paczkowym, w Hiszpanii u portiera, i dlatego Deje el paquete en la portería. działa w większości bloków. Es el segundo B. uczy hiszpańskiego zapisu adresu: najpierw piętro, potem litera, czyli 2ºB tam, gdzie my piszemy numer mieszkania po ukośniku.

Urzędy: NIE, padrón i cita previa

To jest sekcja, której nie drukują rozmówki, i to ona decyduje, jak wygląda pierwszy miesiąc. Quiero empadronarme. idzie prawie na początek, bo padrón jest rejestrem mieszkańców prowadzonym przez ratusz i prawie wszystko inne o niego pyta. Tutaj znowu masz przewagę: Polak wie, czym jest meldunek, i rozumie, po co komu taki rejestr, podczas gdy przybysz z kraju bez ewidencji ludności traci tydzień na samo pojęcie.

Wiersz Necesito sacarme el NIE. dotyczy numeru, bez którego cudzoziemiec nie podpisze umowy o pracę, nie wynajmie mieszkania i nie otworzy konta. ¿Dónde pido cita previa? mówisz przed jednym i drugim, bo wejście z ulicy do hiszpańskiego urzędu rzadko cokolwiek daje, a termin rezerwuje się przez internet.

Przy wynajmie ¿Cuántos meses de fianza? pyta o kaucję. Warto dopytać, co dokładnie kaucja pokrywa i czy oprócz niej żądana jest dodatkowa gwarancja, bo hiszpańskie prawo najmu traktuje to jako dwie różne rzeczy. Quiero dar de alta la luz. wprowadza parę, która wróci w tabelach o pracy: dar de alta otwiera każdą umowę i każdą usługę, dar de baja ją zamyka.

Pierwszy dzień w pracy: przedstawienie się, kawa, zmiana

Zdanie ¿Nos tuteamos? jest najważniejszym wierszem w całej części o pracy. Zapytaj raz, wcześnie, i sprawa formy grzecznościowej jest załatwiona dla całego biura, szefa włącznie. Zaraz po nim idzie ¿Vamos a tomar un café? Przerwa na kawę w połowie przedpołudnia jest momentem, w którym hiszpański zespół staje się Twoim zespołem, i w pierwszym tygodniu odpowiedź brzmi tak.

Pytanie ¿Dónde ficho? dotyczy odbijania karty. Rejestrowanie czasu pracy jest w Hiszpanii obowiązkowe od 2019 roku, więc każdy pracodawca prowadzi ewidencję godzin, tak jak polskie systemy RCP. Tabela wychodzi poza biuro celowo: ¿Hay que llevar casco?, ¿Cuál es mi turno? i Estoy en prácticas. są tu dlatego, że pierwsza praca za granicą równie często zaczyna się na budowie, w magazynie albo w kuchni.

Spotkania i rozmowy, na miejscu i zdalnie

Wszystkie wiersze tej tabeli stoją na tú, bo między współpracownikami usted brzmiałoby dziwnie. Słowo do zapamiętania siedzi w Tengo una duda. Duda prosi o doprecyzowanie i pada na hiszpańskich spotkaniach częściej niż pytanie wprost. ¿Me pasas el enlace? używa hiszpańskiego słowa na link, choć samo link też wszędzie zadziała.

Wiersze zdalne są tymi, które kurs językowy pomija, a Tienes el micro apagado. pada każdego dnia w każdym biurze w Hiszpanii. Najszybszą drogą do bycia przydatnym w pierwszym tygodniu jest Yo me encargo., trzy słowa, którymi bierzesz zadanie na siebie. Języka prezentacji tu nie ma, bo to czyta się ze slajdu.

Maile i wiadomości: czym podpisać się na końcu

Podpisuj się Un saludo. To codzienne zakończenie hiszpańskiego maila i dokładny odpowiednik naszego Pozdrawiam. Polak odruchowo sięga po Z poważaniem, a hiszpański bliźniak tej formuły, atentamente, należy do pism urzędowych i jest zakończeniem, którego użyjesz najrzadziej ze wszystkich; saludos cordiales leży gdzieś pośrodku. Jedyny wiersz przez usted, Quedo a la espera de su respuesta., trzymamy dla klientów.

Wiersz Te escribo por lo de la factura. jest w tabeli ze względu na lo de, dwa słowa, którymi Hiszpanie oznaczają dowolny temat znany obu stronom. ¿Me pones en copia? pokazuje, jak wymawia się to, co w mailu jest skrótem, a Cualquier cosa, me dices. jest najcieplejszym sposobem zamknięcia wiadomości do kolegi z pracy.

Prośba o pomoc, przyznanie się do błędu, termin

Wolimy, żebyś nauczył się Creo que me he equivocado. wcześniej niż ¿Me puedes dar un día más?, bo to przyznanie się do pomyłki kupuje ten dodatkowy dzień, i w tabeli stoją właśnie w tej kolejności. Termin nazywa się ¿Cuál es el plazo? Hiszpanie mówią plazo, a fecha límite to data wpisana w formularzu.

Dwa wiersze łatwo pomylić. Zdanie Estoy de baja. to formalne zwolnienie lekarskie z papierem, natomiast estoy malo jest tym, co piszesz o siódmej rano, zanim cokolwiek wiadomo. Sekcję zamyka Ya está., bo te dwa słowa zamykają w hiszpańskiej pracy wszystko inne: skończone, załatwione, gotowe.

Pieniądze w pracy: brutto, netto, diety i nómina

Tu Polak wygrywa najwięcej. ¿Es bruto o neto? to brutto i netto, te same dwa słowa, których używasz od pierwszej umowy w Polsce. ¿Hay dietas? pyta o diety, czyli o ryczałt na jedzenie i podróże; anglojęzyczna rozmówka musi w tym miejscu tłumaczyć czytelnikowi, że dietas nie mają nic wspólnego z odchudzaniem, a Ty czytasz diety i już wiesz, o co pytasz.

Wiersz Necesito la nómina. prosi o pasek wypłaty, ten sam, którego zażąda właściciel mieszkania z tabeli o urzędach. ¿Es un contrato indefinido? warto zadać przed podpisaniem, bo indefinido znaczy na czas nieokreślony, a temporal na określony. Tengo que darme de alta como autónomo. dotyczy hiszpańskiego samozatrudnienia z własną miesięczną składką, bliższego naszej działalności gospodarczej niż umowie zlecenia. ¿Cuánto se cobra? otwiera rozmowę o pieniądzach: cobrar to dostawać wynagrodzenie, ganar także znaczy zarabiać, i oba są w tej rozmowie normalne. Negocjacja płacy kończy się na wniosku o podwyżkę; dalszy ciąg tej rozmowy należy do Ciebie.

Rozmowa z nieznajomym i zwiedzanie

Zdanie Hace calor. otwiera w Hiszpanii więcej rozmów niż jakiekolwiek pytanie, i pogoda działa tu dokładnie tak samo jak w kolejce do kasy w Polsce. Wobec nieznajomych tabela zostaje przy usted, więc ¿Es usted de aquí? jest formą na bar; jeśli rozmówca zechce, sam przestawi Cię na tú.

Zwrot Dos entradas, por favor. wraca do rozróżnienia z tabeli o transporcie: entrada to wejściówka do muzeum albo na spektakl, billete to bilet na przejazd. ¿Qué se celebra hoy? przyda się częściej, niż sądzisz, bo każde hiszpańskie miasteczko ma swoje fiestas i zamknięty we wtorek sklep albo orkiestra dęta na ulicy są normą; Polak, który zna odpust w rodzinnej miejscowości, rozpozna kształt tego zjawiska od razu. Piłki nożnej, polityki i religii tu nie ma, za to jest Ha sido un placer., czyli wyjście z rozmowy.

Uczucia i opinie, czyli to, co mówi się na końcu

Lista kończy się tutaj celowo, bo powiedzenie, co się myśli, jest ostatnią rzeczą, której uczy się przybysz. Słowem, które powiesilibyśmy na ścianie, jest Ojalá. Jedno słowo z arabskiego na to, co po angielsku wymaga całej konstrukcji z hopefully albo I wish. Polski ma w tym samym miejscu oby, jedno słowo za jedno słowo. No tengo ganas. to nie chce mi się i jest równie dokładnym dopasowaniem.

Pułapką jest Me da igual. Między znajomymi to zwyczajne wszystko jedno, ale powiedziane sprzedawcy, który właśnie dał Ci wybór, brzmi jak brak zainteresowania; w tej sytuacji lepiej działa cualquiera. Cenę odrzuca się przez Me parece caro., bo to opinia, a opinia nikogo nie obraża. 22 wiersze to absolutne minimum dla ludzkiego wnętrza i jest to tabela, która naszym zdaniem urośnie pierwsza.

Czego tu nie ma i co dopisać sobie samemu

Wycięliśmy cztery rodzaje zdań. Przysłowia, bo nikt w kolejce nie mówi más vale pájaro en mano. Zdania podręcznikowe, które istnieją po to, żeby pokazać czas gramatyczny; tryb warunkowy w rodzaju gdybym wiedział wcześniej może poczekać do drugiego miesiąca. Slang, bo się starzeje i zdradza starającego się: vale zostaje, mola wypada. I wszystko, czego kurs uczy dla gramatyki zamiast dla użycia, dlatego w żadnym wierszu nie ma vosotros; ustedes wobec grupy zrozumieją w Hiszpanii i w całej Ameryce Łacińskiej.

Dwie całe sytuacje wypadły z żalem: dzieci, czyli szkoła, pediatra i grupa rodziców na czacie, oraz prowadzenie samochodu. Polskiemu czytelnikowi jesteśmy winni jeszcze jedno wyznanie: poza wierszem o autónomo nie ma tu nic o hiszpańskim odpowiedniku ZUS ani o przenoszeniu stażu pracy, a to są rzeczy, o które piszą do nas Polacy najczęściej.

Dopisz sobie swój fach. Twoja kuchnia, oddział czy budowa mają zwroty, których ta strona nie zna, więc wydrukuj sekcję najbliższą Twojemu dniu, dopisz swoje na marginesie i traktuj 500 jak punkt wyjścia. Gdybyśmy budowali tę listę jeszcze raz, tabela uczuć byłaby dłuższa, hotelowa krótsza, a kolumnę z uwagami przetłumaczylibyśmy przed publikacją.

Jak te zdania wchodzą do głowy bez planu nauki

Vocabcord odtwarza jedno hasło za każdym razem, kiedy telefon trafia na ładowarkę: hasło, pauza, tłumaczenie, pauza, hasło jeszcze raz. Przy pięciu podłączeniach dziennie daje to około 150 odtworzeń w trzydziestodniowym miesiącu, licząc powtórki. Liczy odtworzenia; o zapamiętanych zdaniach nie mówi nic. Wybór hasła robi próbnik z wagą rosnącą wraz z liczbą dni od ostatniego odtworzenia; hasło nigdy nieusłyszane liczy się jak zaległe od jakichś dwudziestu dni, więc nowe rzeczy dostają lepsze szanse. Próbnik nie mierzy tego, co pamiętasz.

Uczciwie o zakresie: hiszpańskie paczki w aplikacji są dziś sparowane z angielskim, pary polsko-hiszpańskiej jeszcze nie ma, a ta strona jest polska od pierwszego zdania. Hiszpański w aplikacji to korpus słownictwa, 4710 haseł od A1 do C2 z podziałem na poziomy i tematy, opisany na stronie statystyk korpusu (po angielsku). Ta kolekcja ukazuje się najpierw tutaj i stanie się paczką z syntezą mowy dla każdego wiersza; daty nie obiecujemy.

Zacznij od trzech tabel: pierwszy kontakt, zestaw ratunkowy i restauracja. To 90 zdań i pierwszy tydzień.

Częste pytania

Ile hiszpańskich zwrotów wystarczy, żeby się dogadać?

Zacznij od trzech pierwszych tabel: pierwszy kontakt, zestaw ratunkowy i restauracja, razem 90 zdań. Do mieszkania i pracy w Hiszpanii dochodzą urzędy, wynajem i spotkania. Te 500 zwrotów to praktyczny wybór; nikt nie musi znać ich wszystkich, żeby zacząć mówić.

Usted czy tú: od czego zacząć?

Wobec dorosłych nieznajomych usted jest bezpiecznym startem i gramatycznie zachowuje się jak polskie Pan i Pani. W hiszpańskiej pracy i wśród rówieśników tú jest normą od pierwszego dnia, znacznie szybciej niż polskie przejście na ty. Idź za tym, jak zwracają się do Ciebie, albo zapytaj wprost: ¿Nos tuteamos?

Ser czy estar: jak to zapamiętać, mając w polskim jedno być?

Ser bierze tożsamość, pochodzenie i cechę, estar bierze stan i położenie. Reguła stałe kontra chwilowe pęka przy pierwszym zdaniu o miejscu, bo plaża nigdzie się nie wybiera, a i tak mówi się ¿Dónde está la playa? Praktyczny test: jeśli da się dopisać w tej chwili, to estar.

Te zwroty są na Hiszpanię czy na Amerykę Łacińską?

Podstawą jest Hiszpania, a różnice opisujemy w akapitach nad tabelami. Czasownik coger znaczy w Hiszpanii zwyczajne brać autobus, a w Meksyku i Argentynie jest wulgarny, więc tam mówi się tomar. Numer alarmowy to 112 w Hiszpanii i w Unii oraz 911 w większości Ameryki Łacińskiej. Wszystkie 500 zdań zrozumieją po obu stronach Atlantyku.

Czym ta lista różni się od hiszpańskiego w aplikacji?

W aplikacji hiszpański to korpus słownictwa: 4710 haseł i krótkich zwrotów z podziałem na poziomy od A1 do C2, wyprowadzonych z listy New General Service List i sparowanych z angielskim. Ta strona to 500 całych zdań, napisanych i sprawdzonych przez nas po polsku. Spotkają się, kiedy kolekcja stanie się paczką w aplikacji.